Purple Overdose: Οι κορυφαίοι του psych/prog της Ελλάδας

Με αφορμή την τρυφερή αλλά και τραγική απώλεια του Κώστα Κωνσταντίνου, η ιστορία των Purple Overdose επανέρχεται στο προσκήνιο, ενθυμούμενη το σπουδαίο αυτό συγκρότημα που άφησε ανεξίτηλο στίγμα στην ελληνική μουσική σκηνή. Από την 3η Μαΐου, ο Κωνσταντίνου δεν είναι πια μαζί μας, αλλά η μουσική του συνεχίζει να ζει, προσφέροντας στους φίλους της ψυχεδέλειας και του progressive rock, τη δυνατότητα να ανακαλύψουν ή να επανασυνδεθούν με ένα από τα πιο εμβληματικά σχήματα της χώρας μας. Ιδιαίτερα οι εκφραστές της γκρίζας ζώνης ανάμεσα στα δύο είδη θα αναγνωρίσουν την αξία του συγκροτήματος, που είχε σίγουρα οπαδούς τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Ο Κώστας Κωνσταντίνου, εκτός από δημιουργός, υπήρξε και αφοσιωμένος λάτρης της μουσικής. Όπου κι αν υπήρχε ψυχεδελική συναυλία στην Ελλάδα, από τις πιο μικρές μέχρι τις μεγαλύτερες, ήταν σχεδόν σίγουρο πως θα τον συναντούσες με το χαρακτηριστικό του στυλ. Ήταν και συλλέκτης βινυλίων, ένας άνθρωπος που ένιωθε τη μουσική στο μεδούλι του. Η μόνη προσωπική επαφή που είχα μαζί του ήταν μια προσπάθεια για συνέντευξη, που δυστυχώς δεν πραγματοποίηθηκε. Θυμάμαι τη ζωηρή του περιέργεια για την αφοσίωση των θαυμαστών στους Purple Overdose και την ανοιχτή του διάθεση να επικοινωνήσει.

Η μοναδική μου εμπειρία να τους δω live ήταν το 1999 στο Indie Free Festival. Στην ίδια χρονιά, μόλις είχαν κυκλοφορήσει το “Reborn”, και συμμετείχαν επίσης στο Rockwave Festival, μια σημαντική στιγμή στον προοδευτικό τους ήχο, παίζοντας δίπλα σε μεγάλα ονόματα όπως οι Blur και Placebo. Η εμφάνισή τους υπάρχει σε ηχογράφηση και, παρόλο που οι συνθήκες δεν ήταν ιδανικές, αποπνέει την ουσία της μουσικής τους. Έχουν επιστρέψει και σε άλλα φεστιβάλ με αίσθηση υπογείου και εναλλακτικού πνεύματος, κάτι που φωνάζει την επιρροή του ’60 και ’70.

Μία προσωπική ανάμνηση που διατηρώ είναι εκείνη ενός live το 2014, όπου είχα την τύχη να ακούσω τον Κωνσταντίνου να μιλάει για την αγάπη του για τη μουσική. Είχε μόλις αναρρώσει από σοβαρό πρόβλημα υγείας, αλλά την ώρα που βρισκόταν σε ασθενοφόρο, το μυαλό του ταξίδευε στα βινύλια που τον περίμεναν να τα παραλάβει. Αυτή η κοσμοθεωρία του για τη μουσική, είτε ως ακροατής είτε ως μουσικός, είναι και το μήνυμα που εξέπεμπε στη ζωή του.

Δυστυχώς, η σπανιότητα αρκετών δίσκων των Purple Overdose έχει περιορίσει την προσβασιμότητα του έργου τους σε ένα ευρύτερο κοινό. Είναι πραγματικά κρίμα, καθώς η μουσική τους έχει πολλά να προσφέρει στις νεότερες γενιές καλλιτεχνών. Παρόλο που το συγκρότημα γεννήθηκε τη δεκαετία του ’80, μέσα από την πορεία του μπορεί κανείς να δει την εξέλιξη του ψυχεδελικού ήχου σε να προοδευτικό rock, περίπου όπως συνέβη στις αρχές των 70s.

Δισκογραφία και Εξελίξεις

Η δισκογραφία τους περιλαμβάνει αρκετές κυκλοφορίες που αντικατοπτρίζουν την επαγγελματική τους πορεία και τη συνεχή εξέλιξή τους στον ήχο. Αρχίζοντας με το “Exit #4” το 1988, όπου η συμμετοχή μελών των Νο Man’s Land αποκαλύπτει την αρχική τους σύνθεση. Παρόλο που είναι μια νεαρή κυκλοφορία, φέρνει τα πρώτα ακούσματα των ελκυστικών στοιχείων που συνεχίζουν να εξελίσσονται με τις δεκαετίες.

Συνεχίζοντας με το “Indigo” το 1990, το συγκρότημα καταγράφει την επιρροή του και την στροφή του σε πιο σύνθετες και «ονειρικές» συνθέσεις, απομακρυνόμενοι από την ψυχεδελική pop του ντεμπούτου τους. Η κυριολεκτική εξέλιξή τους εμφανίζεται στο ομότιτλο άλμπουμ το 1994, το οποίο σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τους Purple Overdose, ηχογραφώντας και περιοδεύοντας με αυξανόμενη δραστηριότητα και φέρνοντας στη μουσική τους στοιχεία της φολκ και του πρώιμου progressive rock.

Με το Solemn Visions το 1996, οι Purple Overdose επιτυγχάνουν την κορυφή της μουσικής τους προσέγγισης με συνθέσεις που συνδυάζουν την περιπέτεια με τον χώρο για αυτοσχεδιασμούς. Ο δίσκος “Reborn” ακολουθεί το 1999 και παρουσιάζει μια σημαντική αλλαγή στον ήχο τους, ορίζοντας τον εαυτό τους περισσότερο στον προοδευτικό χώρο, προσφέροντας ίσως τα καλύτερα κομμάτια της καριέρας τους.

Η ηχογράφηση του “The Salmon’s Trip” το 2001 αποδεικνύει την αριστουργηματική τους διάθεση στο live, προσφέροντας απλόχερα τη ζωντάνια και τη μοναδική ενέργεια που οι Purple Overdose γνωρίζουν να μεταφέρουν. Η συνέχεια με το “Painting The Air” και το “A Trip To Purpleland: The Early Years Live” καταγράφει τις προσπάθειές τους να διατηρήσουν τη φλόγα ζωντανή, ακόμα και αν η δημιουργική τους παρουσία δέχτηκε μια παύση.

Η κυκλοφορία του “Gemineye” το 2012 ήρθε ως έκπληξη για όλους. Αν και ήταν demos, αποτέλεσε την ευκαιρία να ακούσουμε νέο υλικό που είχε υποστεί πρόοδο στον ήχο και τη σύνθεση. Ο Κώστας Κωνσταντίνου συνεχίζει να διαπρέπει, αποδεικνύοντας πως η μουσική του θα συνεχίσει να εμπνέει και να ενώνει.