Μελίσσα Στοΐλη – Στους 44ο υπό σκιάν: Μια νουβέλα που συνδυάζει τα φανταστικά με τα πραγματικά στοιχεία

Ιούλιος του 1987. Ένας ανυπόφορος καύσωνας πλήττει τη χώρα, με εκατοντάδες θύματα να καταγράφονται. Στη Θεσσαλονίκη, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα πλέον δύσκολη, καθώς εκτός από την αφόρητη ζέστη, η υψηλή υγρασία καθιστά την ατμόσφαιρα αποπνικτική.

Κάτω από τον καυτό ήλιο, ο μοναχικός Αντρέας περιπλανιέται στους ζεστούς δρόμους της πόλης. Η πορεία του διασταυρώνεται με διάφορους χαρακτήρες: από ταχυδακτυλουργούς και προφήτες μέχρι έναν περιοδεύοντα θίασο και μία γυναίκα που αναζητά παρηγοριά στα χριστιανικά σωματεία. Μέσα στο πλήθος, διακρίνεται και ένας μυστηριώδης αιωνόβιος άνδρας, που παρατηρεί τα πάντα από μακριά. Καθώς ο Βαρδάρης καθυστερεί να φυσήξει, αναδυόμενοι περίεργοι θάνατοι προκαλούν ανησυχία στην κοινή γνώμη, τροφοδοτώντας ένα σωρό πρωτότυπες θεωρίες συνωμοσίας.

Ιπτάμενα πλοία εμφανίζονται αναπάντεχα στον ορίζοντα και άλλες ασυνήθιστες καταστάσεις αναδεικνύουν το παράδοξο και το υπερφυσικό, καθώς η πόλη φαίνεται να βυθίζεται σε μια καυτή, κινούμενη άμμο ψευδαισθήσεων.

«Δεκάδες άνθρωποι παραταγμένοι στην παραλία, φορώντας καπέλο και χρησιμοποιώντας το χέρι τους για να καλυφθούν από τον ήλιο, έδειχναν στον ορίζοντα, συζητώντας μεταξύ τους. Παρατηρούσαν δύο πλοία που αιωρούνταν, μερικά μίλια μέσα στη θάλασσα, ακριβώς στο ύψος του Ολύμπου, που έμοιαζε να προβάλλει θεόρατος στο βάθος. Ο Αντρέας σταμάτησε για λίγο για να δει κι αυτός και έπειτα συνέχισε τον δρόμο του βιαστικά, για να μην αργήσει. Λίγα βήματα πιο κάτω, σε μια καφετέρια της παραλίας, τον περίμενε το ραντεβού του. Με το που έφτασε εκεί, προτού καν χαιρετηθούν, ο Καραμπατάκης του έδειξε τα πλοία που φαίνονταν να πλέουν μεταξύ ουρανού και γης, και, χαμογελώντας παράξενα, του είπε:

“Σ’ ορκίζομαι, δεν τό ’κανα εγώ…”».

Η Συγγραφέας Μελίσσα Στοΐλη

Η Μελίσσα Στοΐλη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και εργάζεται με πάθος ως δημοσιογράφος. Έχει εκδώσει αρκετά έργα που έχουν αποσπάσει κολακευτικά σχόλια από αναγνώστες και κριτικούς. Μεταξύ των βιβλίων της, ξεχωρίζει η συλλογή αφηγημάτων με τίτλο «Και διηγώντας τα… να τρως» (2015), η οποία περιλαμβάνει 38 γαστρονομικά αφηγήματα που προβάλλουν τις περιπέτειες διάφορων αγαπημένων εδεσμάτων. Επιπλέον, η πρώτη της συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Απ’ το μπαλκόνι να φύγεις!» (2022) προσφέρει 17 ιστορίες που διαδραματίζονται στην αγαπημένη της Θεσσαλονίκη, αποτυπώνοντας εκπληκτικά το πνεύμα της πόλης και τις ανθρώπινες σχέσεις. Η Στοΐλη συνεχίζει να εξερευνά και να καταγράφει την καθημερινότητα όσων τη περιβάλουν, αποκαλύπτοντας λεπτές πτυχές της ανθρώπινης φύσης μέσα από την τέχνη της γραφής.