Η Ιστορία των Anthrax: Από τις Ρίζες ως την Παγκόσμια Αναγνώριση

Οι Πυξ Λαξ τραγουδούσαν κάποτε να μη μιλάμε για τις παλιές αγάπες, ωστόσο υπάρχουν κάποιες που επιβάλλεται να μνημονεύονται, ειδικά στον τομέα της μουσικής. Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα στην heavy metal σκηνή είναι οι Anthrax, μια μπάντα που εξελίχθηκε σε σημείο αναφοράς στο είδος τους και σίγουρα δεν μπορεί να παραβλεφθεί.

Δημιουργήθηκαν το 1981 από τους κιθαρίστες Scott Ian και Dan Lilker, οι οποίοι συναντήθηκαν στο σχολείο του Bayside στο Queens της Νέας Υόρκης. Είχαν ήδη αποκτήσει εμπειρία από προηγούμενες συμμετοχές τους σε συγκροτήματα, όπως οι Four X και White Heat. Η σύνθεση της μπάντας ολοκληρώθηκε από τους Dave Weiss, Paul Kahn και John Connelly. Οι πρώτες ρίξεις σχετίζονταν με την αδυναμία των υπόλοιπων μελών να παρακολουθήσουν τους ρυθμούς του Ian και του Lilker, αλλά η επιμονή τους τους οδήγησε σε μία επιτυχημένη πορεία.

Η πρώτη ηχογράφηση που έκαναν περιλάμβανε τα “Sin”, “Antichrist” και “Haunting Dog”, με τη φωνή του Neil Turbin. Η μπάντα πραγματοποίησε τη ντεμπούτο εμφάνισή της σε έναν διαγωνισμό «Battle Of The Bands», όπου κατάφεραν να κερδίσουν την πρώτη θέση, αποκτώντας σημαντική αριθμό οπαδών, αλλά όχι δισκογραφικό συμβόλαιο.

Με την είσοδο του Charlie Benante στην θέση του drummer και του Danny Spitz στην ρυθμική κιθάρα, οι Anthrax άρχισαν να αποκτούν δυναμική. Ο τοπικός manager John Zazula, ιδρυτής της Megaforce Records, τους πρότεινε και έτσι η δισκογραφική τους πορεία ξεκίνησε με το “Soldiers Of Metal”, που πούλησε 3.000 κόπιες σε μόλις δύο εβδομάδες.

Μέσα στο 1984, κυκλοφόρησε το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “Fistful Of Metal”. Με δυναμικά riffs που ισορροπούσαν μεταξύ thrash και speed metal, οι στίχοι τους αναφερόταν σε κοινωνικά ζητήματα, κάτι που τους διαφοροποίησε από άλλους καλλιτέχνες της εποχής. Κομμάτια όπως τα “Deathrider”, “Metal Thrashing Mad” και “Soldiers Of Metal” παραμένουν κλασικά.

Με την φυγή του Lilker, τον αντικατέστησε ο Frank Bello, ανιψιός του Benante. Όσον αφορά τη φωνή, μετά από κάποιες αποτυχημένες δοκιμές, η ομάδα καλωσόρισε τον Joe Belladonna, και υπήρξε μια νέα αρχή με το EP “Armed And Dangerous”.

Με το “Spreading The Disease”, που κυκλοφόρησε το 1985, οι Anthrax καθόρισαν τη θέση τους σαν ηγέτες του thrash metal. Κομμάτια όπως “A.I.R”, “Madhouse” και “Gung-Ho” έγιναν αμέσως αγαπητά στους οπαδούς. Το video clip για το κομμάτι “Madhouse” ήταν το πρώτο τους, αλλά δεν παίχτηκε ευρέως λόγω της περιεχόμενης θεματολογίας.

Το 1987, το άλμπουμ “Among the Living” επαναστατεί με έναν πιο ανατρεπτικό ήχο, εμβαθύνοντας σε σειρές επιστημονικής φαντασίας και κόμικ. Κομμάτια όπως το “Caught In A Mosh” περιγράφουν τις συνθήκες στα mosh pits, ενώ τα “Indians” και “One World” αναφέρονται σε κοινωνικά ζητήματα και φυλετικές διακρίσεις.

Το 1988, με το “State Of Euphoria”, οι Anthrax συνέχιζαν να αναπτύσσουν τη μουσική τους κατεύθυνση. Κομμάτια όπως το “Antisocial”, μια διασκευή στους Γάλλους Trust, κατάφεραν να σπάσουν ταμεία και να ενισχύσουν τη φήμη τους.

Ο επόμενος σταθμός ήταν το “Persistence Of Time” το 1990, όπου η μπάντα έδωσε ένα πιο σDark και progressive ήχο, με κομμάτια που έμειναν αναλλοίωτα στο χρόνο όπως το “Time” και το “Keep It In The Family”.

Η απομάκρυνση του Belladonna το 1992 σημάδεψε μία σημαντική αλλαγή στην καριέρα τους. Αν και η μπάντα συνεχίζει να ηχογραφεί, τα μεταγενέστερα άλμπουμ δεν κατάφεραν να αποδώσουν την ίδια μαγεία με τα πρώτα πέντε που είχαν κυκλοφορήσει υπό την ηγεσία του.

Η κληρονομιά των Anthrax στο thrash metal είναι αναμφισβήτητη. Η μουσική τους και η επιρροή τους συνεχίζουν να εμπνέουν νεότερες γενιές καλλιτεχνών και οπαδών, αποδεικνύοντας την αξία της τέχνης τους μέσα στον χρόνο.