Πέτρος Ευσταθιάδης & Μαρίνα Βελησιώτη – Άλλοι Ήλιοι Άλλοι Πλανήτες: Διατομική Έκθεση στην Γκαλερί Δύο Χωριά

Η Γκαλερί Δύο Χωριά έχει την τιμή να ανακοινώσει τη διπλή έκθεση των ταλαντούχων Ελλήνων καλλιτεχνών, Μαρίνας Βελησιώτη και Πέτρου Ευσταθιάδη, με τίτλο «Άλλοι Ήλιοι Άλλοι Πλανήτες». Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν στις 10 Απριλίου 2025, στις 7 μ.μ., παρουσία των καλλιτεχνών, προσκαλώντας τους φίλους της τέχνης να εξερευνήσουν τις δημιουργίες τους.

Η Μαρίνα Βελησιώτη είναι μια καταξιωμένη διαμεσική καλλιτέχνιδα, που ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Το έργο της συνδυάζει υφάσματα, κεραμικά, βίντεο και ήχους, εστιάζοντας σε θέματα εσωτερικότητας και εικοτολογικών πραγματικοτήτων. Μέσα από τη δουλειά της, προσπαθεί να αναδείξει αναπάντεχες συνδέσεις και εναλλακτικά ιστορικά αφηγήματα που συχνά προκαλούν τις παραδοχές που έχουμε για τον κόσμο γύρω μας.

Η καλλιτεχνική πρακτική του Πέτρου Ευσταθιάδη επικεντρώνεται κυρίως στη φωτογραφία, χαρακτηριζόμενη από την εξερεύνηση της υλικότητας των καθημερινών καταναλωτικών απορριμμάτων. Τα έργα του αποτελούνται από φωτογραφίες γλυπτικών συνθέσεων και εγκαταστάσεων που συντίθενται από αντικείμενα που έχει συλλέξει από τα περίχωρα της πατρίδας του, το Λιπαρό. Η εργασία του αποτυπώνει μια διαχείριση της καθημερινότητας και της κατανάλωσης, προσφέροντας μια νέα οπτική για τα απορρίμματα που μας περιβάλλουν.

Η έκθεση περιλαμβάνει δύο βραχείες δημιουργικές ενότητες που συνδέονται με την επιθυμία των καλλιτεχνών να ξεφύγουν από τους κανονιστικούς κανόνες και τις κλισέ ηθικές αντιλήψεις της σύγχρονης κοινωνίας. Μέσα από τα works τους, δίνεται έμφαση σε ζητήματα που αφορούν τη ζωή και την ύπαρξή μας στην εποχή του υστεροκαπιταλισμού.

Η Μαρίνα Βελησιώτη χρησιμοποιεί τα ΑΤΙΑ και τους εναλλακτικούς κόσμους τόσο της μυθοπλασίας όσο και της κρυπτο-επιστήμης ως πηγή έμπνευσης για τα έργα της. Όντας βυθισμένη στη φαντασία της επιστημονικής φαντασίας, τα project της αγγίζουν το κατεξοχήν τμήμα που αφορά τις πύλες εισόδου/εξόδου των διακοσμητικών και συμβολικών πάγιων στοιχείων. Αντλώντας έμπνευση από τη χρωματική παλέτα της «Ομάδας Memphis» και την γεωμετρία του Art Deco, τα έργα της δημιουργούν έναν οπτικό διάλογο που ενσωματώνει στοιχεία της αρχαίας και της εικοτολογικής γνώσης, προσκαλώντας τους θεατές να ανακαλύψουν τον χώρο όπου πραγματικότητα και φαντασία συνυπάρχουν.

Η εγκατάσταση της Βελησιώτη είναι γεμάτη από διάφορες αισθητηριακές υφές που προσελκύουν το θεατή. Μέσα από αναμείξεις φυσικών και καλλιτεχνικών στοιχείων, όπως κεραμικά και καθρέφτες, δημιουργείται ένα εντυπωσιακό παιχνίδι φως και σκιά, το οποίο ενισχύει την έννοια της εξόδου προς μια αλλιώτικη διάσταση της πραγματικότητας. Οι νότες του φωτισμού και η αίγλη της υφής προσθέτουν μια αίσθηση άλλου κόσμου στην έκθεση, καλώντας τον επισκέπτη να απολαύσει την εμπειρία της δημιουργικής ανακάλυψης.

Από την άλλη, ο Πέτρος Ευσταθιάδης με τον φωτογραφικό του φακό, εστιάζει στις λεπτομέρειες που σχηματίζουν τη μαυρίλα του πραγματικού κόσμου. Τα έργα του είναι πλούσια σε συμβολισμούς, καθώς προσαρμόζει αντικείμενα καθημερινής χρήσης, αναδεικνύοντας τη σκληρή πραγματικότητα πίσω από τα απορρίμματα της καταναλωτικής κουλτούρας. Η φωτογραφία του ανανεώνει τη βιομηχανική αρχιτεκτονική του περασμένου αιώνα, αναφερόμενος στις απώλειες και την επαναστατική διάθεση απέναντι στη κερδοσκοπία και την υπερκατανάλωση.

Η έκθεση αυτή προτείνει μια πολύπτυχη ερμηνεία σχετικά με τη φύση του καταναλωτισμού και την κοινωνικοπολιτική δυναμική του κόσμου μας. Τα έργα του Ευσταθιάδη, με τη χαρακτηριστική τους αισθητική, μας καλούν να επανεξετάσουμε τις οικονομικές και πολιτικές μας αξίες. Μέσω των φωτογραφικών συνθέσεων, ανοίγουν διάπλατα ερωτήματα σχετικά με τα επαναστατικά ενδεχόμενα μιας εναλλακτικής πραγματικότητας.

Η σύμπραξη των δύο καλλιτεχνών στην έκθεση αυτή προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία για μια διεισδυτική ανάλυση των καταστάσεων και των προοπτικών στον σύγχρονο κόσμο, καθώς και μια προτροπή για αναθεώρηση των υπαρχουσών συνθηκών. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να βιώσουν ένα αξέχαστο ταξίδι στις δημιουργίες τους υπογραμμίζοντας τη σημασία της τέχνης ως εργαλείο κοινωνικής κριτικής και δυναμικής αλλαγής.