Ιδού η απάντηση

Αναϊς Νιν (Anais Nin)6. Καινούρια μάτια

 

Το πραγματικό ταξίδι της ανακάλυψης δεν το βρίσκεις όταν αναζητάς νέα τοπία, αλλά όταν έχεις καινούρια μάτια.

 

— Μαρσέλ Προυστ (Marcel Proust)7. Όραση και σκέψη

 

Η μεγάλη αρετή της όρασης είναι ότι δεν αποτελεί μόνο ένα ευκρινές μέσον, αλλά και ότι δέχεται έναν ανεξάντλητο πλούτο πληροφοριών σχετικά με τα αντικείμενα και τα γεγονότα του εξωτερικού κόσμου.

Ως εκ τούτου, η όραση αποτελεί το πρωταρχικό μέσον της σκέψης.

 

— Ρούντολφ Αρνχάιμ (Rudolf Arnheim

 

Ιδού η απάντηση.

 

Τι κι αν την έψαχνα μέσα μου, γύρω μου, αυτή ήταν τόσο εμφανέστατη , που ήταν θέμα, ένα απλό κλίκ και να σου η απάντηση.

 

Τόσο ακούραστα μα και τόσο άμεσα και κατανοητά!

 

Είναι αυτή η απάντηση, που έψαχνα, να αποδώσω, να εκφράσω και κυρίως να εξηγήσω, χωρίς να μαι σε θέση να απολογηθώ σε κανένα , για κανένα λόγο και φυσικά για τίποτα.

 

Θα πρεπε να μη μας αγγίζει το τι λένε οι άλλοι για μας, αν κι εφόσον , δεν ανταποκρίνονται στις δικές μας αλήθειες και στις δικές μας φυσικά και επομένως, πεποιθήσεις και πιστεύω μας.

 

Είναι τόσο απλό και ποτέ αμφισβητήσιμο , καθώς εμείς και μόνο εμείς , θα είμαστε στη θέση, της δικής μας στάσης και απόφασης .

 

Έτσι ώστε να κατανοήσουν οι άλλοι τις δικές μας πεποιθήσεις και τα δικά μας υπαρκτά βιώματα , για της δικής μας στάσης και ολόδικής μας αποφασιστικότητας .

 

Σχετικά για την ανάβαση και αναρρίχηση των δικών μας θέλω και των πρέπει εκείνων , που θα είναι η δική μας στοιχειοθέτηση και η δική μας απλά και ρητά και κατηγορηματικά , ταυτότητα .

 

Αυτού του ίδιου μας του είναι και της ανάλογής μας ψυχοσύνθεσης και ψυχισμού, με διαύγεια και απόλυτη καθαρότητα της ίδιας μας της ψυχής, νου και καρδιάς μας!

 

Ψάχνοντας για τις δικές μας ταυτότητες , που θα ενισχύσουν την προσωπικότητά μας και όχι μόνο, έτσι ώστε να φανούν ολοκάθαρα τα αποδεικτικά στοιχεία , της ίδιας μας της συμπεριφοράς.

 

Που αφορά αυτούς , τους απέναντι ,σε όσους μας αμφισβητούν και κυρίως ειρωνεύονται , απαίσια, ανήθικα κι άνανδρα, τα δικά μας εύσημα , τις δικές μας κορυφές ,που σίγουρα και βέβαια είναι απρόσιτες απέναντί τους και το κυριότερο, με τίποτα εφικτές και προσβάσιμες!

 

Φυσικά , το ότι δε γνωρίζουν κάποια πράγματα κι είναι απολύτως άνωοι και ανήμποροι να αγγίξουν χορδές όχι απλά της ψυχής , μα εκείνης της υφής, που λέγεται ενσυναίσθηση και όχι μόνο.

 

Ανίδεοι και χαμένοι στο δικό τους μικρόκοσμο , θα τους αφήσω να πλανώνται πλάνην οικτράν και να τους δείχνω στιγμή τη στιγμή και λεπτώ τω λεπτώ, όχι απλά τις γνώσεις μου, αλλά εκείνη , τη δική σας αγάπη και αποδοχή, που είστε δίπλα μου τόσα χρόνια , με στηρίζετε και φυσικά , εξ αρχής , έχω το ένα και μοναδικό μου έναυσμα ψυχής.

 

Όσο σας έχω δίπλα μου , δε φοβάμαι κανέναν και τίποτα και φυσικά , η γραφή, η πέννα και κυρίως η προσέγγιση και η ειλικρινέστατή της απόδοση και αποτύπωση, θα είναι πάντα εκείνα τα κίνητρα για τους πήχεις της ίδιας μου της ζωής!

 

Θα τους ανεβάζω εκατοστώ τω εκατοστώ, ώστε να γίνονται και προσβάσιμοι και προσεγγίσιμοι , απέναντι στα δικά μου θέλω.

 

Έτσι ώστε το θέλγητρο της φροντίδας ,της αγάπης , της λατρείας και κυρίως, του μοναδικού μου αισθήματος ,να αποτελεί , το δικόπ μου βατήρα!

 

Η γραφή, ήταν είναι και θα είναι για πάντα η αναπνοιά μου και δε θα επιτρέψω σε κανένα να αποτελέσει θηλιά ή φραγμό απέναντι σ αυτό που ζω και αποδεδειγμένα, εξαπλώνεται στα μήκη και τα πλάτη της γής, ανταποδίδοντας την αγάπη μου και την ειλικρίνεια απέναντι , στην αποδοχή που βρίσκει και κυρίως , σ αυτό που βλέπουν μέσα από μένα , για μένα!

 

Χιλιοευχαριστώ όσους είναι δίπλα μου και όσοι θέλουν απλά να παραβρίσκονται , ας ξέρουν πως οι κλειδαρότρυπες , φράζουν κάποια στιγμή κι απομένουν με την ψευδαίσθηση των τάχα ανακαλύψεων και πετρωμένων απ την κακία και τη ζήλια τους πετρωμάτων επαφής τους , μ όλον αυτόν τον ορυκτό πλούτο.

 

Ένα ας μάθουμε και ας εφαρμόζουμε επιτέλους.

 

Τι να μου πουν τα πλούτη της γης , όταν ο δικός μου , είναι κενός ,προσαρτιζόμενος στα ρήγματα της ίδιας μου της απώλειας ,όσο αφορά την ανθρωπιά και την καλοσύνη μου.

 

Να ξέρουμε σαν τον πλούτο της ψυχής , δεν υπάρχει άλλος καλύτερος.

 

Σ επαφή με το είναι μας και απόμακρος απ τον υλικό!

 

Μακάρι να εμπλουτίζουμε και να θρεφόμαστε πνευματικά , παρά να στερούμε τον ίδιο μας τον εαυτό , έχοντάς τον καθηλωμένο και απομονωμένο , απ τα κοινά και κυρίως, για το κοινό καλό!

 

Μόνο όλοι μαζί θα νικήσουμε…τον αποστασιοποιημένο και φοβισμένο πάντα σε αποτροπή και απομάκρυνση εαυτό μας!

Άννα Ζανιδακη.