Μάτια και Ματιά !

Τα χρόνια που πέρασαν , δεν τους πτόησαν μ αποτέλεσμα το κάθε τι στην πορείια της ζωής τους ,να φαντάζει πρωτοφανές και πρωτόγνωρο.

Η κάθε τους στιγμή ,είχε χαραχτεί βαθειά μες στην καρδιά τους ,αλλά τώρα πια αιμορραγούσε στα στιγμιότυπά της .

Καρέ καρέ οι εξελίξεις και οι δυσμενέστατες πλέον συμφορές ,που ήρθαν και τους βρήκαν..

Τα νιάτα δώσαν τη σειρά τους ,σε μια ωριμότητα ,ήθελε να πιστεύει ,αλλά δυστυχώς ,παραβρέθηκαν μάρτυρες σε οδυνηρές εξελιξεις και αδυσώπητα κακεντρεχή σχόλια εκ μέρους του .

Η αγάπη εκείνη ,πάει ,χάθηκε και τη σειρά της ,ανέλαβε ο εγωισμός , ο φόβος , η ανασφάλεια ,αλλά κυρίως εκείνος ο δαίιμονας που δεν έλεγε να τον εγκαταλείψει ,απ τη στιγμή ,που τον έζησε.

Η αίσχατη απώλεια ,το άδειασμα εκείνο , που του χε στερήσει για πάντα , την αληθινή αξία και ουσία ,του πιο όμορφου συναπαντήματος…

Δυο καρδιές με αμοιβαία πάντα τα συναισθήματα ,να σφαδάζουν από οργή και πόνο , καθώς δεν ήθελε απλά ,να δει ο ένας απ τους δυο , την αλήθεια του .

Μια αλήθεια που πονούσε αφάνταστα , καθώς τα μερίδια ,είχαν κατανεμηθεί , με απόλυτη ευθύνη και ανάλογη σοβαρότητα ,που τους δίέκρινε χρόνια τώρα.

Το σίγουρο ήταν πως μέσα τους ηξεραν πως τίποτα και κανείς δεν ήταν σε θέση να τους αντικαταστήσει ,οσο και να πάλευαν, όσο και να προσπαθούσαν.

Η μοίρα , η τύχη όμως τους έπαιζε τα δικά της αναπάντεχα παιχνίδια και πάντα ήταν σε δύσκολη θέση , να τα διαχειρισθούν ΄ώστε να τα επιλύσουν.

Μάτια και Ματιά !

Τα χρόνια που πέρασαν , δεν τους πτόησαν μ αποτέλεσμα το κάθε τι στην πορείια της ζωής τους ,να φαντάζει πρωτοφανές και πρωτόγνωρο.

Η κάθε τους στιγμή ,είχε χαραχτεί βαθειά μες στην καρδιά τους ,αλλά τώρα πια αιμορραγούσε στα στιγμιότυπά της .

Καρέ καρέ οι εξελίξεις και οι δυσμενέστατες πλέον συμφορές ,που ήρθαν και τους βρήκαν..

Τα νιάτα δώσαν τη σειρά τους ,σε μια ωριμότητα ,ήθελε να πιστεύει ,αλλά δυστυχώς ,παραβρέθηκαν μάρτυρες σε οδυνηρές εξελιξεις και αδυσώπητα κακεντρεχή σχόλια εκ μέρους του .

Η αγάπη εκείνη ,πάει ,χάθηκε και τη σειρά της ,ανέλαβε ο εγωισμός , ο φόβος , η ανασφάλεια ,αλλά κυρίως εκείνος ο δαίιμονας που δεν έλεγε να τον εγκαταλείψει ,απ τη στιγμή ,που τον έζησε.

Η αίσχατη απώλεια ,το άδειασμα εκείνο , που του χε στερήσει για πάντα , την αληθινή αξία και ουσία ,του πιο όμορφου συναπαντήματος…

Δυο καρδιές με αμοιβαία πάντα τα συναισθήματα ,να σφαδάζουν από οργή και πόνο , καθώς δεν ήθελε απλά ,να δει ο ένας απ τους δυο , την αλήθεια του .

Μια αλήθεια που πονούσε αφάνταστα , καθώς τα μερίδια ,είχαν κατανεμηθεί , με απόλυτη ευθύνη και ανάλογη σοβαρότητα ,που τους δίέκρινε χρόνια τώρα.

Το σίγουρο ήταν πως μέσα τους ηξεραν πως τίποτα και κανείς δεν ήταν σε θέση να τους αντικαταστήσει ,οσο και να πάλευαν, όσο και να προσπαθούσαν.

Η μοίρα , η τύχη όμως τους έπαιζε τα δικά της αναπάντεχα παιχνίδια και πάντα ήταν σε δύσκολη θέση , να τα διαχειρισθούν ΄ώστε να τα επιλύσουν.

Άννα Ζανίδακη