Μ.Α.Τ.

Κάποτε τα καμάρωνα αυτά τα παλικάρια, που όντως θα πρεπε να ήταν ταγμένα, όπως λέει κι ο τίτλος τους.

Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης!

Γι αυτό θα πρεπε να είναι περήφανοι οι γονείς τους,

Για να απομονώνουν από δίπλα απ τους πολίτες τα κακοποιά στοιχεία και να επιφέρουν την τάξη.

Μα ποια τάξη?

Πίστευα μέχρι στιγμής, πως είχαμε , λέμε τώρα Δημοκρατικό Πολίτευμα.

Μα δυστυχώς, μέρα τη μέρα, αποδεικνύεται πως με τα μέσα που έχουν και απαρριθμούνται σε μονάδες αποκατάστασης της τάξης, πως χειρίζονται και χειραγωγούν ψυχές , εγκεφάλους και καρδιές.

Μα δυστυχώς , μέσα σ αυτούς , συμπεριλαμβάνονται και ανεγκέφαλα άτομα, με υπερβάλλοντα ζήλο , για το επάγγελμά τους , που θα πρεπε κανονικά να το τελούσαν ως λειτούργημα και όχι να εκτελούν ανθρώπους αθώους, διά μέσω των ψυχών , που αποζητούν το πιο ουσιαστικό και απελευθερωμένο συναίσθημα των πάντων.

Ελευθερία λέγεται , ελευθερία έκφρασης και λόγου, μα με τον παραλογισμό ενός Παρακράτους , δεν μπορεί να τα βάλει , κανένας, απ ότι φαίνεται.

Ίσως να μη φταίνει και τα παιδιά , που πήγαν για τον άρτον τον επιούσιον μεν, αλλά θα πρεπε αυτά πρώτα να έδιναν το παράδειγμα , το καλό και όχι αυτό το μιαρό και τρισάθλιο.

Θα πρεπε , να δώσουν χώρο και χρόνο σ όλους αυτούς που αντικρύζουν κι όχι να τάσσονται ο ένας ενάντια στον άλλον, ο ένας έτοιμος να κατασπαράξει τον άλλον.

Μα δυστυχώς , το αναπόφευκτο , θα το βλέπουμε και θα το ζούμε , θέλουμε δε θέλουμε , καθώς τα τεκτενόμενα απ όποια πλευρά κι αν θέλουμε να τα δούμε, μας οδηγούν σ ένα κοινό συμπέρασμα.

Δύσκολοι χρόνοι για Πρίγκηπες και Αυτοκράτορες , ενός τζακιού , που μάλιστα ίσως και να άρχισε να σιγοκαίει και να αργοσβήνει η πεθυμητή απ όλους μας στάχτη του.

Όταν θα ρθει η στιγμή , που θα βρεθούν αντιμέτωποι με τους δικους τους ανθρώπους , ίσως και τότε μόνο να αντιληφθούν τι παιχνίδι παίχτηκε στην πλάτη τους , εν γνώση τους όμως, αυτό είναι το δυστυχές.

Φυσικά ,πάντα θα καταγγέλω τις άδικες επιθέσεις εναντίον τους , καθώς το δικιο πάντα θα το λέω και το άδικο θα το καταδικάζω.

Δε θα ξεχάσω πριν χρόνια βολταρίζαμε ανέμελλα στη Θεσσαλονίκη και είχε λίγο πιο πέρα μια πορεία , όπου ξαφνικά , χωθήκαμε σε μια καφετέρια μεν, αλλά τα μάτια μου έτσουζαν και ένιωθα το πρόσωπό μου , να καίει συνεχώς.

Ευτυχώς , που η κρίση και η κριτική πρυτανεύει και καμαρώνω για τις επιλογές και την εξέλιξή τους.

Καλά κάνουν και ακολουθο΄πυν το επάγγελμα φυσικά μεν, αλλά όταν πέφτουν σε τραγικά σφάλματα που αφορούν ζωές, να ναι σε θέση και να αντιληφθούν τον όλεθρο και την καταστροφή που μοιράζουν, άδικα και αναίτια.

ΜΟΝΑΔΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΑΞΗΣ.

Μα το χειρότερο είναι ένα και μοναδικό , ας τους ονομάσουν στην τελική.

ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΙ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΙΔΕΩΝ.

Ίσως έτσι και εμείς , οι απλοί πολίτες , τα νούμερα γι αυτούς , θα αποκτούσαμε περισσότερη αξία.

Αν κι εφόσον τους υπηρετούσαμε καθ όλα τα δικά τους σχέδια και υποτακτικά σκευάσματα1

Μα βλέπετε , η κρίση και η κριτικλγ μας , δε μας άφηνε, δε μας αφήνει και δε θα μας αφήνει ποτέ !!!!!

Εφόσον η ψυχή , ο νους και η καρδιά μας, ελέγχει τα πάντα και δε θα ελέγχεται από κανέναν και τίποτα!

Θεώρησα πως θα γινόμουν κατανοητή , μα φαίνεται κάποιοι θέλουν ιδιαίτερες επεξηγήσεις , τις οποίες τις εναποθέτω κιόλας.

Όλη αυτή η απέχθειά μου, αφορά τους θερμοκέφαλους , που το παίζουν κάποιοι και δε λένε να ξεκαβαλήσουν τα καλάμια που για τα καλά έχουν παρκάρει έξω απ το τμήμα που υπηρετούν.

Τα άτομα που έχω κι εντάσσονται σ αυτόν τον κλάδο πιστεύω πως δεν ανήκουν στον οχετό , ως μιάσματα αυτού.

Αυτό θα πρεπε να το ξέρουν , όσοι βιάστηκαν να με κατηγορήσουν και να βγάλουν απολύτως τάχιστα

συμπεράσματα.

Άννα Ζανιδακη.