Η Έκθεση του Nikola Sarić στην Genesis Gallery

Ο Γιώργος Τζάνερης σε συνεργασία με την Genesis Gallery, τον Χριστόφορο Μπόικο και την Chris Boïcos Fine Arts παρουσιάζουν στην Αθήνα την πρώτη μεγάλη ατομική έκθεση του Σέρβου εικαστικού Nikola Sarić. Η έκθεση, την οποία επιμελείται η Δρ ιστορίας της τέχνης Κατερίνα Κοσκινά, πραγματοποιείται με τη στήριξη της ΑΜΚΕ ΠΟΛΙΤΕΣ.

Η Chris Boïcos Fine Arts είναι μια εξέχουσα γκαλερί, που δραστηριοποιείται στο Παρίσι και τους Παξούς. Ο Χριστόφορος Μπόικος, ελληνογάλλος ιστορικός τέχνης, είναι ο ιδρυτής και διευθυντής της CBFA. Έχει υπηρετήσει ως διευθυντής στη Galerie Beckel Odille Boïcos στο Παρίσι από το 1999 έως το 2013, και έχει οργανώσει πολυάριθμες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης σε γκαλερί, καλλιτεχνικά φεστιβάλ, καθώς και στο δημόσιο χώρο σε χώρες όπως η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ελλάδα και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει επιπλέον διδάξει Ιστορία της Τέχνης σε πολύ γνωστά πανεπιστήμια, όπως το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Παρίσι και το Πανεπιστήμιο του Wisconsin, ενώ είναι και λέκτορας στο Paris Art Studies.

Ο Nikola Sarić, γεννημένος το 1985 στην Bajina Bašta της δυτικής Σερβίας, ζει και εργάζεται στο Αννόβερο της Γερμανίας από το 2011. Η επαφή του με τις μεσαιωνικές Βυζαντινές τοιχογραφίες της Μονής Studenica στη Σερβία τον ενέπνευσε να ακολουθήσει καλλιτεχνική πορεία. Σπούδασε ζωγραφική στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου και στην Ακαδημία Τεχνών και Συντήρησης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, αντλούσε έμπνευση από την πρωτοχριστιανική και κοπτική τέχνη, όπως και από τα ψηφιδωτά της Ραβέννας στην Ιταλία, καθώς και από τη Μονή του Οσίου Λουκά στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρει η επιμελήτρια της έκθεσης, Κατερίνα Κοσκινά, στο κείμενό της: «Μετά την ολοκλήρωση των ακαδημαϊκών του σπουδών και εδραιώνοντας τη σχέση του με την ορθόδοξη χριστιανική ζωγραφική παράδοση, παρατηρεί κανείς την ενσωμάτωση νέων στοιχείων από την κοσμική ζωγραφική, καθώς και από σύγχρονες τάσεις». Στις πρώιμες σειρές έργων του, όπως οι “Μάρτυρες” και ο “Κύκλος της Ζωής”, ο Sarić εστιάζει στην αμιγώς χριστιανική θεματολογία με έργα που σχετίζονται με παραβολές και βίους Αγίων και Μαρτύρων, χαρακτηριζόμενα από αυθεντικότητα και διαχρονική κομψότητα.

Γρήγορα το έργο του Ν. Sarić κέρδισε διεθνή αναγνώριση. Στη Γαλλία, έγινε γνωστός με ένα πίνακα που απεικονίζει εικοσιένα σύγχρονους μάρτυρες που εκτελέστηκαν το 2015 από τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους. Αυτό το σημαντικό έργο ανήκει σήμερα στη συλλογή του μουσείου Petit Palais στο Παρίσι. Η απλή και στιλιζαρισμένη απεικόνιση των μορφών του έργου προάγει τη μετάβαση από το σκοτάδι στο φως, αναδεικνύοντας την απόσταση της προσέγγισης του θρησκευτικού περιεχομένου, παρ’ ότι οι θεματικές του διατηρούν στοιχεία ιερότητας.

Τα τελευταία χρόνια, η μεθοδολογία και η θεματολογία του Ν. Sarić, ενώ διατηρούν στοιχεία λιτότητας και αυστηρότητας, έχουν εμπλουτιστεί με μη ζωγραφικά, βιομηχανικά στοιχεία. Η σειρά High Wind περιλαμβάνει έργα που εκθέτονται και στην Αθήνα, στοιχεία που επαναστατούν στις υπάρχουσες καλλιτεχνικές πρακτικές και στα θέματα που επιλέγει, διαιρώντας την καλλιτεχνική τους πρακτική σε πολλές οπτικές προσεγγίσεις.

Η διάσταση του τίτλου, σχεδόν μεταφορική, αναφέρεται στην ποιητική διάσταση των νέων έργων, τα οποία εμφανίζονται ριζικά διαφορετικά από τα προηγούμενα. Ωστόσο, η στιβαρότητα, η συμμετρία, ο αυστηρός ρυθμός και η διάταξη παραμένουν. Αυτά τα έργα λειτουργούν ως σχόλια και συνθέσεις, επανεξετάζοντας τη σχέση της φύσης με τον άνθρωπο σε ένα πλαίσιο οικολογικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο πλανήτης.

Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί υλικά που προέρχονται από την αρχιτεκτονική, την τεχνολογία και την τέχνη, προσπαθώντας να αποτυπώσει την αλλοίωση των τοπίων, αστικών και φυσικών, τα οποία συχνά παρουσιάζονται με απειλητικό τρόπο. Το “Άνωθεν βλέμμα” γίνεται μια ασαφής προέκταση του ανθρώπινου μέσω των drones ή το μάτι του Θεού, εξετάζοντας την αλληλεπίδραση του ανθρώπου με την τέχνη και το περιβάλλον του. Σε κάθε περίπτωση, η «φενάκη» αυτού του σύγχρονου κόσμου προξενεί διαταραχές στις ισορροπίες, ωθώντας τις κοινωνίες σε αναστοχασμό σχετικά με την πορεία τους και τη μελλοντική κατεύθυνση της τέχνης.