Πούλα – Της Άννας Ζανίδακη

Λέξεις που αρθρώνονται χωρίς την παραμικρή ευθύνη

φράσεις που λογιάζονται κι ο καθένας ας τις κρίνει.

μα στης ψυχής μου τις ρωγμές έρχεται και ξαποσταίνει

της καρδιάς μου ο λυγμός , φερμένος με οδύνη.

 

Εκείνος που πρωτοστατεί στων φυλλοκαρδιών μου ο πόνος

σ αυτά που ανοιγοκλείνει θαρρετά , της θύρας μου ο κρότος.

Όπου έρχεται με ρυθμούς ,έντονους και χτυπάει απ το φθόνο

εκείνος που φωλιάζει βαθειά και δεν το καταλάγιασε μήτε ο χρόνος.

 

Ανήμποροι στέκονται οι στίχοι απέναντί μου

μα το βάρος το χω εγώ , που ρίχνουν οι εχθροί μου.

έτσι θα τους πω έτσι θα τους φωνάζω

αφού τη μοίρα της ζωής , δικής μου θε να καταδικάζουν.

 

μα τι κι αν πέρασε το διάβα του η ζήση

θα μείνω για να μου δωθεί, εκείνη απλά η ρήση.

τα δέντρα τα γερά , θέλουν να πετροβολάνε

γιατί ξέρουνε καλά , πως τα άδικά τους δε θα περνάνε.

 

των λόγων τους συλλογισμοί , κι ας δίνουν και ας παίρνουν

τον τελευταίο λόγο θα χω εγώ , έτσι για να συνεπαίρνουν.

το δίκιο μου που θαρρετά έχω και αντιτάσσω

με γνώμονα το κέρδος τους , ζωής τους παραττάσσω.

 

Τι κι αν θέλουν μερικοί , να χουν στη φαρέτρα

δική τους όπλα με μυθοπλασιών , ψυχής τους το ανάθεμα

‘έχω για πάντα φυλαχτό , τα λόγια τα δικά τους

για κείνους θα υπερασπιστώ , μερίδιο και θέλλημά τους.

 

στο σπίτι που ζητώ , στην οικία όπου μένω

μονάχα παρατηρητής , εκεί θα το διαβαίνει

παρά της ζήσης του συνοδεία , θα ναι πάντα μακριά του.

αφότου αποφάσισε την πόρτα αυτή να κλείσει.

 

Τι κι αν πήρε μακριά , φροντίδα , , δεσμοί αγάπη

της ψυχής μας οι λυγμοί , δε φοβούνται αυταπάτη.

παρά στέκονται εκεί εμάς και μας θαυμάζουν.

λάγνοι και αρεστοί , εμάς κοιτάζουν.

 

πόνος και δάκρυ δέχτηκε να κάνουνε τη συνθήκη

του διαλογιμού ταχιά , να αναρρώσουν από κείνη

πεθυμιά που σίμωσε , όσους εμπεριέχει

μα η ζωή ανταμοιβή , δίνει σ όποιον κατέχει.

 

του στεναγμού και του τριγμού , που δίνει μα και παίρνει

και του λυγμού και του καημού, καμίνι και ζεσταινει.

των πόθων οι συλλογισμοί , για μιας ενότητας το δώμα.

ενός ρητού απολογισμού να κεραστούν , για να γίνουνε λιώμα.Α.Ζ.