Απώλεια του Βραβευμένου Σκηνοθέτη Μαρσέλ Οφίλς

Με θλίψη πληροφορηθήκαμε την αποδημία του βραβευμένου με Όσκαρ Γάλλου ντοκιμαντερίστα, Μαρσέλ Οφίλς, στα 97 του χρόνια. Ο Οφίλς, γιος του σπουδαίου Γερμανού σκηνοθέτη Μαξ Οφίλς, υπήρξε μια εμβληματική φιγούρα στον κόσμο του κινηματογράφου και των ντοκιμαντέρ.

Γεννημένος το 1927 στη Φρανκφούρτη, ο Μαρσέλ ήταν το παιδί της ηθοποιού Χίλντε Γουολ και του σκηνοθέτη Μαξ Οφίλς. Η οικογένεια του, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερμανία το 1933, όταν οι Ναζί ανέβηκαν στην εξουσία, και αργότερα, κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στη Γαλλία, διέφυγε από τη χώρα. Μετά από μια περιπλάνηση στην Ισπανία, εγκαταστάθηκαν τελικά στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1941.

Η επιστροφή του στη Γαλλία το 1950 σήμανε την αρχή της καριέρας του στον κινηματογράφο, ξεκινώντας ως βοηθός σκηνοθέτη. Το 1967, υπέγραψε το πρώτο του ντοκιμαντέρ, δημιουργώντας μια σειρά 32 ωρών που εστίαζε στην κρίση του Μονάχου. Δύο χρόνια αργότερα, δημιούργησε το εκατομμυρίων «Ο οίκτος και η θλίψη», το οποίο αναφερόταν στην κυβέρνηση Βισύ και τη συνεργασία της με τους Ναζί. Ωστόσο, ο τηλεοπτικός σταθμός που το είχε παραγγείλει, αντέτεινε ότι το ντοκιμαντέρ «κατέστρεφε τους μύθους που ο γαλλικός λαός είχε ακόμα ανάγκη», με αποτέλεσμα να μην προβληθεί αμέσως.

Η δουλειά του απέσπασε υποψηφιότητα για Όσκαρ το 1971, και τελικά προβλήθηκε στη γαλλική τηλεόραση το 1981. Το έργο του μνημονεύεται στη ταινία του Γούντι Άλεν «Νευρικός Εραστής», όταν ο πρωταγωνιστής προσκαλεί την ηρωίδα, που υποδύεται η Ντάιαν Κίτον, να παρακολουθήσουν μια ταινία.

Η θεματολογία των ταινιών του συχνά είχε να κάνει με πολέμους και συγκρούσεις, όπως καταδεικνύεται στο ντοκιμαντέρ «A sense of loss» για τις ταραχές στη Βόρεια Ιρλανδία, «The memory of justice» για τα εγκλήματα πολέμου, και «The troubles we’ve seen» σχετικά με την Σαράγιεβο. Το ντοκιμαντέρ του «Hotel Terminus: The Life and Times of Klaus Barbie» (1988), που επικεντρώνεται στον Ναζί εγκληματία πολέμου, του χάρισε τελικά το Όσκαρ.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Μαρσέλ Οφίλς διαβιούσε στη νότια Γαλλία, κατάσταση που τον βρήκε να ετοιμάζει ένα νέο ντοκιμαντέρ. Η απώλεια ενός τόσο σπουδαίου καλλιτέχνη αφήνει ένα σημαντικό κενό στον κόσμο του κινηματογράφου και της τέχνης.