21 Εξαιρετικές Διασκευές Τραγουδιών του Bob Dylan

Η ταινία “I’m Not There”, η οποία πρόσφατα άρχισε να προβάλλεται στο εξωτερικό και όπου διαφορετικοί ηθοποιοί ερμηνεύουν τον Bob Dylan, μας δίνει την αφορμή να εξετάσουμε τον τρόπο που διάφοροι καλλιτέχνες έχουν ερμηνεύσει τα τραγούδια του. Είναι ενδιαφέρον να ρίξουμε μια ματιά στις καλύτερες διασκευές τους και να αναλύσουμε την προσέγγισή τους. Σημειώνεται ότι σε αυτήν την επιλογή προσπάθησα να αναφέρω κάθε καλλιτέχνη και τραγούδι μία φορά, ωστόσο, δεν ήταν πάντα εφικτό, καθώς υπάρχουν πολλά αριστουργήματα που θα έμεναν εκτός αν ακολουθούσα αυτόν τον κανόνα.

Τα τραγούδια που ακολουθούν είναι επιλεγμένα τυχαία και προέρχονται από προσωπικές μου προτιμήσεις. Δεδομένου ότι ο Dylan έχει διασκευαστεί αμέτρητες φορές, είναι αναμενόμενο να υπάρχουν κάποιες παραλείψεις και διαφωνίες. Κάθε φορά που αναφέρεται το άλμπουμ της εκτέλεσης, αυτό θα αναφέρεται σε παρένθεση μετά τον τίτλο του κομματιού, δίπλα στην αυθεντική εκτέλεση.

1. Jimi Hendrix – All Along The Watchtower

(“Electric Ladyland” 1968 – “John Wesley Harding” 1967)
Από τις πιο γνωστές και επιδραστικές διασκευές, ο Hendrix με το χαρακτηριστικό του παίξιμο μετατρέπει ένα ακουστικό κομμάτι σε μια ηλεκτρική καταιγίδα. Η εναλλαγή μεταξύ ακουστικής και ηλεκτρικής κιθάρας αλλάζει εντελώς τον χαρακτήρα του τραγουδιού, δίνοντας έμφαση στη ρυθμική του ένταση. Ο Mitch Mitchell, μπασίστας του συγκροτήματος, προσθέτει πληροφορίες με το εξαιρετικό του παίξιμο. Πολλές μεταγενέστερες εκτελέσεις του κομματιού οφείλονται στην επιρροή του Hendrix.

2. Δημήτρης Πουλικάκος (MGC) – Γύρω Γύρω Απ’ Τη Σκοπιά (All Along The Watchtower)

(“Αδέσποτα Σκυλιά” 2004 – “John Wesley Harding” 1967)
Ο Πουλικάκος, με την μπάντα του MGC, παρουσίασε ένα μοναδικό ηχογράφημα, το οποίο ανακαλεί το ύφος του Dylan με ευαισθησία. Η live ηχογράφηση από το 1969 είναι από τα πιο ξεχωριστά κομμάτια του δίσκου και η Farfisa κιθάρα του Πολύτιμου αντικαθιστά τη φυσαρμόνικα. Μάλιστα, ο Πουλικάκος παραδέχεται ότι είχε επιρροές από την εκτέλεση του Σαββόπουλου.

3. The Band – I Shall Be Released

(“Music From The Big Pink” 1968 – “Greatest Hits II” 1971)
Το τραγούδι αυτό έχει τις ρίζες του στις δημιουργικές ημέρες του Dylan και της Band στο Big Pink. Κατέχει εξαιρετικά gospel στοιχεία και φωνητικά, ενώ η εκτέλεση με τον ίδιο τον Dylan στην ολοκληρωτική τους συναυλία Last Waltz παραμένει ανεπανάληπτη. Η ενορχήστρωση του κομματιού προσφέρονται από το πλούσιο και μελωδικό παίξιμο των μελών της μπάντας.

4. Manfred Mann – Mighty Quinn (Quinn The Eskimo)

(“Mighty Garvey” 1968 – “Self Portrait” 1970)
Οι Manfred Mann, με τις πολλές επιτυχίες τους, διασκευάζουν ένα κομμάτι του Dylan πριν καν αυτό κυκλοφορήσει επίσημα. Αυτή η διασκευή συνδυάζει pop στοιχεία και έχει ένα άκρως πιασάρικο ρεφρέν που δεν μπορεί να αφήσει κανένα ασυγκίνητο. Ο Mike D’Abo φέρνει ένα νέο ήχο στην φωνή του συγκροτήματος, με τη διασκευή τους να επιτυγχάνει να είναι ένα κλασικό κομμάτι της εποχής.

5. Manfred Mann’s Earth Band – Father Of Day, Father Of Night

(“Solar Fire” 1973 – “New Morning” 1970)
Σε αυτή τη διασκευή, οι Manfred Mann’s Earth Band μετατρέπουν ένα μικρό τραγούδι του Dylan σε ένα 10λεπτο επικό κομμάτι. Ο Mick Rogers προσφέρει φωνητικά και κιθάρα με εκπληκτική ερμηνεία, αναδεικνύοντας τις progressive ικανότητές τους.

6. Bloomfield, Kooper, Stills – It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry

(“Supersession” 1968 – “Highway 61 Revisited” 1965)
Αυτή η live εκτέλεση συνδυάζει blues στοιχεία με μια σπάνια ενέργεια, ενώ οι φωνητικές εναλλαγές προσθέτουν μια μελωδική διάσταση. Η πλήρης ενορχήστρωση υποστηρίζει τη μουσική ένταση του κομματιού.

7. Emerson, Lake & Palmer – Man In The Long Black Coat

(“In The Hot Seat” 1994 – “Oh Mercy” 1989)
Σε αυτήν την διασκευή, οι ELP αναδεικνύουν διαφορετικές πτυχές ενός άγνωστου κομματιού του Dylan, διατηρώντας τη μελωδία ενώ προσθέτουν στοιχεία που κάνουν την εκδοχή τους ιδιαίτερη. Η σφραγίδα της φωνής του Lake και οι πληκτικές ενορχηστρώσεις ενδυναμώνουν την ατμόσφαιρα που δημιούργει το τραγούδι.

8. Rage Against The Machine – Maggie’s Farm

(“Renegades” 2000 – “Bringing It All Back Home” 1965)
Οι RATM, πιστοί στο ακτιβιστικό τους πνεύμα, αποδίδουν μια δυναμική διασκευή του Dylan, με τον Zack De La Rocha να παραδίδει τους στίχους με έντονη συναισθηματική φόρτιση.

9. Guns N’ Roses – Knocking On Heaven’s Door

(“Use Your Illusion II” 1991 – “Pat Garrett And Billy The Kid” 1973)
Το κομμάτι αυτό, πολλές φορές συνδεδεμένο με την προσωπική ιστορία πολλών, έχει χαρακτηριστεί από την άκρως επαγγελματική παραγωγή του και την εντυπωσιακή ερμηνεία του Axl Rose.

10. The Byrds – Mr. Tambourine Man

(“Mr. Tambourine Man” 1965 – “Bringing It All Back Home” 1965)
Με μια ηλεκτρική προσέγγιση, οι Byrds συνδυάζουν στοιχεία της flower power εποχής και δημιουργούν έναν ήχο που κατέχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του folk rock.

11. Bryan Ferry – Hard Rain’s A-Gonna Fall

(“These Foolish Things” 1973 – “The Freewheelin'” 1963)
Η διασκευή του Ferry σε ένα ακουστικό κομμάτι του Dylan προσφέρει μια glam rock ανατροπή που ενσωματώνει θεατρικά στοιχεία και έντονα φωνητικά.

12. Roger McGuinn – It’s Alright Ma (I’m Only Bleeding)

(“Easy Rider Soundtrack” 1969 – “Bringing It All Back Home” 1965)
Η συμμετοχή του McGuinn από τους Byrds σε αυτήν την ταινία ενσωματώνει έντονα πολιτικά στοιχεία, διατηρώντας τις σκληρές γραμμές των στίχων του Dylan.

13. Johnny Cash – It Ain’t Me Babe

(“Orange Blossom Special” 1965 – “Another Side Of Bob Dylan” 1964)
Η επιλογή του Cash να διασκευάσει τα τραγούδια του Dylan απέδωσε ένα μοναδικό rockabilly κομμάτι με τη χαρακτηριστική του εμφάνιση.

14. Διονύσης Σαββόπουλος – Άγγελος Εξάγγελος

(“Βρώμικο Ψωμί” 1972 – “John Wesley Harding” 1967)
Οι στίχοι του Σαββόπουλου, μετρούν με ευαισθησία και διατηρούν την υπόσταση του κομματιού, ενσωματώνοντας ελληνικά στοιχεία που προσθέτουν στην αυθεντικότητα της διασκευής.

15. Rolling Stones – Like A Rolling Stone

(“Stripped” 1995 – “Highway 61 Revisited” 1965)
Με μια ζωντανή και αυθεντική εκτέλεση, οι Stones δίνουν νέα πνοή σε ένα κομμάτι που θεωρείται ορόσημο της ροκ μουσικής ιστορίας, αναδεικνύοντας τον παρορμητισμό του.

16. Them – It’s All Over Now Baby Blue

(“Them Again” 1966 – “Bringing It All Back Home” 1965)
Η διασκευή αυτή, με πλούσιες ενορχηστρώσεις και τις φωνητικές ικανότητες του Van Morrison, αποτελεί μία από τις καλύτερες εκδοχές του Dylan.

17. 13th Floor Elevators – Baby Blue

(“Easter Everywhere” 1967 – “Bringing It All Back Home” 1965)
Πρόκειται για μια κιθαριστική γκαράζ εκτέλεση που προσφέρει έναν ψυχεδελικό ήχο, διατηρώντας τα folk στοιχεία του Dylan με ένα διαφορετικό στυλ.

18. Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity – This Wheel’s On Fire

(single 1967 – “The Basement Tapes” 1975)
Η συγκλονιστική αυτή εκτέλεση του Dylan από τη Driscoll και τον Auger ενσωματώνει καμπαρέ στοιχεία, προσφέροντας μια νέα διάσταση στο κομμάτι, με σολάρισμα στο hammond που κερδίζει τις εντυπώσεις.

19. Titus Groan – Open The Door, Homer

(“Titus Groan” 1970 – “The Basement Tapes” 1975)
Διατηρώντας folk στοιχεία και παράλληλα προσθέτοντας σύνθετες ενορχηστρώσεις, αυτή η διασκευή καταφέρνει να αναδείξει τη μελωδία και την ατμόσφαιρα του original κομματιού.

20. Nazareth – The Ballad Of Hollis Brown

(“Loud ‘n’ Proud” 1974 – “The Times They Are A-Changing” 1964)
Η εκδοχή αυτή αξίζει να αναφέρεται για την ένταση και την ενέργεια που αποπνέει, συνδυάζοντας το fuzz μπάσο με δυνατές κιθάρες και ανατριχιαστικούς στίχους.

21. The Nice – She Belongs To Me

(“The Nice” 1969 – “Bringing It All Back Home” 1965)
Η live εκτέλεση από τους Nice φέρνει μια μοναδική ανάγνωση του κομματιού, εστιάζοντας στα keyboards και προσφέροντας έναν πλούσιο ήχο, κατάλληλο για τους λάτρεις της κλασικής μουσικής.