Γιώργος Κιμούλης: Η Δημόσια Εικόνα και οι Προσωπικές Αντιλήψεις

Ο Γιώργος Κιμούλης, ο οποίος πλησιάζει τα 70 του χρόνια, ετοιμάζεται να ενσαρκώσει τον «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή αυτήν την καλοκαιρινή περίοδο. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, αναφέρεται στη δημόσια εικόνα που έχει δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπό του, καθώς και στους τρόπους με τους οποίους τη διαχειρίζεται.

Διαχείριση της Δημόσιας Εικόνας

Περιγράφοντας τη δημόσια εικόνα του, ο Γιώργος Κιμούλης δηλώνει ότι αυτή είναι σαν μια βαριά «βαλίτσα» που κουβαλάει μαζί του. Αυτή η «βαλίτσα» περιλαμβάνει χαρακτηριστικά όπως το δύστροπο, το σκληρό και το συγκρουσιακό στυλ του συνεργάτη του. «Δεν υπάρχει κανένα πρόσωπο με δημόσια αναγνωρισιμότητα που να μην φέρει μαζί του μια τέτοια βαλίτσα», εξηγεί. Και συνεχίζει: «Το επίθετό μας είναι το άθροισμα των γνωμών όλων των άλλων ανθρώπων. Είναι μια δημιουργία των άλλων, όχι δική μας».

Ο Κιμούλης αναγνωρίζει ότι το επίθετό του αντιπροσωπεύει μόνο ένα μικρό κομμάτι του εαυτού του. Εξηγεί ότι δεν βιώνει την καθημερινότητά του μέσα από αυτό, αλλά πιο πολύ μέσα από το μικρό του όνομα. «Δεν μπορείς να αλλάξεις το επίθετό σου, ούτε να επιτρέψεις στους άλλους να σε προσδιορίζουν εξ ολοκλήρου μέσα από αυτό», προσθέτει.

Προσωπικότητα και Οικογενειακή Επιρροή

Όταν ερωτάται αν έχει παραμείνει θωρακισμένος από την αρχή της καριέρας του, ο Κιμούλης απαντά ότι δεν είναι θωρακισμένος. Αναφέρεται στην ανατροφή του από τους γονείς του, οι οποίοι ήταν δικηγόροι παλιάς κοπής. «Ο πατέρας μου με ανέθρεψε σε ένα περιβάλλον δικαίου και συνεχούς αγώνα», λέει. «Είμαι υπεύθυνος για να σηκώνομαι κάθε φορά που πέφτω». Επίσης, αναγνωρίζει την αξία που του μεταλαμπάδευσε η μητέρα του για το γυναικείο φύλο, σημειώνοντας ότι ήταν μία από τις πρώτες γυναίκες που εργάστηκαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προσφέροντας ένα νέο πρότυπο ισότητας και δυναμισμού στον κοινωνικό χώρο.

Η στήριξη από τον πατέρα του δεν ήταν λιγότερη, καθώς ενίσχυσε τον θαυμασμό και τον σεβασμό του Κιμούλη για τη μητέρα του. «Αυτός ο κοινός θαυμασμός έχει διαμορφώσει την προσωπικότητά μου και την καλλιέργεια της ευαισθησίας μου προς τις γυναίκες», καταλήγει ο Κιμούλης, επισημαίνοντας τη σημασία της γαλούχησης που έλαβε από την οικογένειά του.