Γιατί δεν ηρεμείς; – Της Άννας Ζανίδακη

Γιατί δεν ηρεμείς;

 

 

 

Για ώρες και δευτερόλεπτα διαλογίζομαι, ζητώ συγγνώμη, κατηγορώ σκληρά

 

 

Αλλά δεν βγάζω τίποτα, ούτε καταλήγω σε κανένα συμπέρασμα,

 

 

Όλα θολά, χρόνια ανεστραμμένα, ελάφια άγραφα και διπλότυπα

 

 

Αλλά τώρα άδικα, μάταια, είμαι μορφωμένος, το ξέρω, μπορώ ακόμη και να το αναζητήσω ως λύτρωση.

 

 

 

Μου φωνάζουν ότι είναι ντροπή, άδικο για σένα, για αυτό που φοράς, για αυτό που έκανες

 

 

Τελείωσε, τελείωσε, ευτυχώς ή δυστυχώς, η ιστορία θα μας κρίνει

 

 

Τα οικονομικά όλων δεν επηρεάζονται από τα βάσανα και τις κακουχίες.

 

Σκέψη, ζωντάνια ή έστω και αμφιβολίες σε αποσπάσματα, όλες διαφωνίες

 

 

Στο βωμό, τη θυσία, το φαγητό και το δείπνο που δεν ήμασταν μόνο καλεσμένοι

 

 

 

Απρόσκλητοι, παρακολουθήσαμε διάφορες υποτιμητικές και ντροπιαστικές διαδηλώσεις.

 

 

Μέσα σε αυτό είναι το διάβα μας, φυγάδες και καταδικασμένοι από αρχές χαμηλού εισοδήματος

 

Εξουσία, υποταγή, αναβολή, πληρωμή κινούμενων παρωπίδων δεδομένων

 

Ότι δεν είπαν πτώση για να αποκαλύψουν την αλήθεια, για να δώσουν εκείνο το τέλος που της άξιζε

 

Ότι μας άξιζε και όχι τόσο πόνο, φθόνο, κακία, δυσφήμιση και ντροπή αλληλένδετα

 

Άσκοπη κατάργηση ηθικών κανόνων με τριβές και από μόνη της μάταιες δόξες.

 

Υποτίθεται, ναι, ίσως, αν αυτό ή εκείνο και όλα εκτεθούν στο κοινό μάτι

 

 

 

Ζητήστε και αναζητήστε συμπόνια, ζεστασιά, ασφάλεια που αγγίζετε με τα ακροδάχτυλά σας.

 

Είναι εκεί σε κάθε μοναχική σκέψη, την αγκαλιά, τα χέρια πάντα ανοιχτά γι’ αυτά

 

Απλώς φροντίζω τις δικές σας ξέγνοιαστες νύχτες, απλώς προεξέχω και πάντα θα προεξέχω

 

Η ανησυχία μου, όχι μια δεύτερη αμέλεια, αμέλεια και ανευθυνότητα.

 

 

 

Μπορείς να εγγραφείς και να παρουσιαστείς σε περιόδους σύγκρουσης συμφερόντων

 

Αλλά το ξέρουν καλά, ότι γίνομαι ύαινα, δεν φτιάχνω κρέας με τα νύχια, το δέρμα μου

 

Μάτια που τυφλώνονται και έχουν μάσκες για απαράδεκτες εφαρμογές και μάσκες.

 

Και ο διαγωνισμός είναι δικός τους, σκορπισμένοι και ναυαγοί, τα κομμάτια τους και οι τροχοί τους

 

 

Πυξίδες που έμειναν στην ντουλάπα αφού συνθλίφτηκαν αν και ψάχτηκαν

 

Ανάσες, λυγμοί, θέματα, ορδές, σπαθιά, βάσανα, με παιδοφιλία και βιασύνη

 

 

Να δοθούν, όχι να δοθούν σε λάμπες, χωρίς φως, αλλά σε φωτισμένες ψυχές.

 

 

Δρόμοι, άκαιροι δρόμοι, άκυροι, αλλά σε γροθιές τα σοκάκια δεν ραγίζουν ποτέ αλλά παρακούουν την ψυχή.

 

 

 

Δεν ξεκουράζεσαι, δεν ηρεμείς, αστοί πάλλονται στους ρυθμούς της αγάπης, μόνο αυτό

 

 

Που μπήκε και κατέγραψε στα αρχεία του την αλήθεια και την ανθρωπιά.

 

Σεβασμός, υπερηφάνεια, λόγια, λόγοι, ξεχασμένοι και εγκαταλελειμμένοι, επίτηδες

 

Πέρα από αυτό, αυτές είναι υποτιθέμενα απειλούμενες επιρροές, διαρροές, αλλά μπορείτε να δείτε, το ύφασμα έχει απογυμνωθεί και ντυθεί, το πέπλο της ευπρέπειας της τιμής τώρα.