Η Νέα Έκθεση του Γιάννη Μενεσίδη στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών

«Παραλληλίζω τη ζωγραφική μου με τη ροδιά που μεταφέρει έννοιες κεκρυμμένης χαράς. Γλυκαίνομαι, χάνομαι και αποσαθρώνομαι στη ζωγραφική επιφάνεια. Φορώ ρούχα δανεικά, σκορπίζομαι και γίνομαι πολύμορφος. Κοπιάζω, απογοητεύομαι, η επιφάνειά μου όταν φωτίζεται δωρεάν, υπερίπταμαι…» Με αυτά τα λόγια περιγράφει τις δημιουργίες του ο ζωγράφος Γιάννης Μενεσίδης, ο οποίος παρουσιάζεται στη νέα έκθεση που διοργανώνει το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ στη Θεσσαλονίκη.

Έργα που Αναδεικνύουν την Ανθρώπινη Υπόσταση

Στην έκθεση περιλαμβάνονται 46 έργα του καλλιτέχνη που χρονολογούνται από τις τελευταίες δύο δεκαετίες και φέρουν τον τίτλο «Γιάννης Μενεσίδης: Ο ζωγράφος της «κεκρυμμένης» χαράς». Μέσα από τα έργα του, σε σινική μελάνη, τέμπερα και λαδοπαστέλ, ο Μενεσίδης πλέκει μια πλούσια αφηγηματική υφή με το ανθρώπινο στοιχείο να καταλαμβάνει κεντρική θέση. Είτε μέσω θρησκευτικών είτε λαϊκών θεμάτων, η τέχνη του χαρακτηρίζεται από μια διάθεση να αφηγηθεί ιστορίες, στις οποίες η φύση αναλαμβάνει μια διαρκή θεματική. Η παρουσία δέντρων, η βλάστηση, αλλά και οι θαλασσινές σκηνές αποτυπώνουν τοπία όπως η Σάμος, το φαράγγι της Βίκου, και τα Φηρά στη Σαντορίνη.

Η Τέχνη ως Μονοπάτι Αυτογνωσίας

Ο Miguel Fernández Belmonte, Ιστορικός Τέχνης και Επιμελητής του Τελλογλείου, σχολιάζει ότι «στα έργα του Μενεσίδη, είτε πρόκειται για τοπία είτε για θρησκευτικά ή λαϊκά θέματα, υπάρχει πάντα ο άνθρωπος, ως σχήμα και ως σύμβολο. Είναι μια τέχνη αποδεσμευμένη από τη φυσιοκρατική αναπαράσταση, πνευματική και συμβολική, που δεν εγκλωβίζεται σε μια αυστηρή μεθοδολογία ή φόρμουλα. Είναι μια τέχνη που επιτρέπει την αυτογνωσία και την εξερεύνηση, γεμάτη διάχυτη χαρά, γαλήνη και ελπίδα.»

Όσον αφορά τις τεχνικές του, παρατηρείται μια εξέλιξη που αποτυπώνεται στην αλλαγή του τρόπου με τον οποίο ο Μενεσίδης χρησιμοποιεί τις πινελιές του. Στα πρώιμα έργα του, οι πινελιές είναι μικρές και στρογγυλές, ενώ στην πρόσφατη παραγωγή του, οι μεγάλες επιφάνειες χρώματος δημιουργούν εντονότερες αντιθέσεις, διατηρώντας ωστόσο μια ισορροπημένη και δυνατότητα έντασης. Αυτή η προσεγγιστική αλλαγή αναδεικνύει τη δημιουργική του ελευθερία και την αίσθηση του βάθους στα έργα του.

Μια Γέφυρα στην Τέχνη και την Παράδοση

Η Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά, Ομότιμη Καθηγήτρια ΑΠΘ και Γενική Διευθύντρια του Τελλογλείου Ιδρύματος, μιλώντας για τη νέα έκθεση, υπογραμμίζει πως «με αφάνταστη υπομονή και επιμέλεια δουλεύει αρχικά μικρογραφικά τα σχέδιά του με μελάνι, δημιουργώντας αραβουργήματα που χρειάζονται μεγεθυντικό φακό για να αναδειχθούν οι λεπτές λεπτομέρειες και τα κρυπτογραφημένα κείμενα». Η προσπάθεια του καλλιτέχνη να δημιουργήσει επαναλαμβανόμενα γεωμετρικά μοτίβα προτείνει μια сургία αρμονίας και σύνθεσης.

«Η έκθεση του Μενεσίδη στο Τελλόγλειο λειτουργεί επιπλέον ως αναφορά και τιμή στον δάσκαλο Πεντζίκη,» συνεχίζει η κυρία Γουλάκη-Βουτυρά, αναδεικνύοντας τη συνεργασία του Μενεσίδη με τον Χριστιανόπουλο κατά τη διάρκεια 20 χρόνων. Αυτή η συνεργασία θα αναδειχθεί και θα αποτελέσει μέρος του αφιερώματος στην εικαστική ιστορία της Θεσσαλονίκης καθώς το Τελλόγλειο Ίδρυμα γιορτάζει τα 25 χρόνια λειτουργίας του.

Καλλιτεχνικές Δημιουργίες με Βάθος

Κεντρική εικόνα θέματος: Γιάννης Μενεσίδης, Βυθός, 2024, τέμπερα σε χαρτί, 28 x 37,5 εκ.