(ΔΕΝΤΡΟ)²: Μια Θέαση της Ελευθερίας Μέσα από την Τέχνη

Σε έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα και η φαντασία συμπλέκονται, δύο νέοι άνθρωποι – ένα αγόρι και ένα κορίτσι – βρίσκονται παγιδευμένοι σε συνθήκες εγκλεισμού, γεμάτες προκλήσεις και ανησυχίες. Η κοινή τους εμπειρία, με φόντο έναν εμφύλιο πόλεμο και την βίαιη απομόνωσή τους σε διάφορες χώρες και εποχές, τους οδηγεί σε γόνιμες συζητήσεις, αντιπαραθέσεις και την αναζήτηση της ελευθερίας.

Αυτή η παράσταση, η οποία ενσωματώνει δραματουργικά το νευρολογικό φαινόμενο «Prisoner’s Cinema», αποτυπώνει τη μοναδική ικανότητα του εγκεφάλου να προβάλλει φωτεινές εικόνες, ακόμη και σε συνθήκες απόλυτης σκοτεινότητας. Οι συμμετέχοντες αντιμετωπίζουν την εσωτερική τους αναζήτηση μέσω μιας οπτικής ψευδαίσθησης, η οποία λειτουργεί ως φυγή από την επώδυνη πραγματικότητα. Ανοίγονται κομμάτια των ζωών τους που εναλλάσσονται, αναμειγνύοντας το παρόν με το παρελθόν και εξερευνώντας έννοιες όπως η μνήμη, η ζωή και η φυσική έννοια του θανάτου.

Αλλά, τίθεται ένα θεμελιώδες ερώτημα: μπορεί μια τέτοια εσωτερική προβολή να είναι ένα καταφύγιο ή μια παγίδα; Είναι η φαντασία πραγματικά ένας δρόμος διαφυγής ή μήπως αναδεικνύει τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης;

Συντελεστές

• Σύλληψη/Σκηνοθεσία: Βασίλης Αποστολάτος
• Δραματουργία: Ζωή Ξανθοπούλου
• Σκηνογραφία/Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος
• Μουσική σύνθεση: Μιχάλης Παρασκάκης
• Ερμηνεύουν: Δανάη-Αρσενία Φιλίδου, Αναστάσης Γεωργούλας

Σημαντικές Προτάσεις

Αξιοσημείωτο είναι ότι στην παράσταση ακούγονται κείμενα του Χρόνη Μίσσιου, καθώς και αποσπάσματα από το έργο της Souha Bechara, που αποδίδονται ελεύθερα, προσφέροντας μια πολυδιάστατη και διεισδυτική εμπειρία του θεατή. Αυτή η συνάντηση λόγου και υποκριτικής δημιουργεί μια уникτική πλατφόρμα για την εξερεύνηση των ανθρώπινων συναισθημάτων και της κοινωνικής πραγματικότητας, αποτελώντας ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός στο πλαίσιο του 68ου Φεστιβάλ Φιλίππων.