Η Παράσταση «Απόπειρες για τη ζωή της» στο Θέατρο Θησείον

Η θεατρική ομάδα «À Vendre», μετά την επιτυχημένη πορεία της στην Κύπρο, επισκέπτεται την Αθήνα για να παρουσιάσει στο Θέατρο Θησείον το εμβληματικό έργο “Απόπειρες για τη ζωή της” του Μάρτιν Κριμπ. Αυτό το σημαντικό δείγμα του “in-yer-face theatre” ρεύματος, που καθόρισε τη διεθνή αναγνώριση του Βρετανού συγγραφέα, ανεβαίνει πάλι, 28 χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση, πιο επίκαιρο από ποτέ. Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί για μόλις 4 παραστάσεις, στις 24, 25, 26, 27 Απριλίου.

Το CultureNow είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τους υπεύθυνους της παράστασης, Μαρία Βαρνακκίδου (Σκηνοθεσία) και Κύρος Παπαβασιλείου (Μετάφραση- Δραματουργία), σχετικά με την ανεξάρτητη θεατρική δουλειά και την προσέγγιση που είχαν στο ανέβασμα του έργου.

Εισαγωγή στο έργο

Πώς μπορούμε να γνωρίσουμε ποιος είναι πραγματικά ο άλλος; Το έργο αποτελείται από 17 σκηνές, που αποτυπώνουν 17 διαφορετικές απόπειρες να κατανοήσουμε την προσωπικότητα και ταυτότητα της Άννας, μιας γυναίκας με πολλές όψεις. Η Άννα είναι θύμα ενός εμφυλίου πολέμου, σούπερσταρ, τουρίστρια ξεναγός, εικαστική καλλιτέχνιδα και διεθνής τρομοκράτης. Αυτές οι αντιφάσεις παρουσιάζουν ένα θραυσματικό και πολύμορφο πορτραίτο, που ενσωματώνει τις προκλήσεις της σύγχρονης κοινωνίας και τονίζει τις φωνές αυτής της γυναίκας, της οποίας η παρουσία είναι ταυτόχρονα έντονη και απουσιάζουσα.

Ο τίτλος και η σημασία του

– Τι μπορείτε να μας πείτε για τον τίτλο του έργου;

Κύρος Παπαβασιλείου: Η κατά λέξη μετάφραση είναι «Απόπειρες πάνω στη ζωή της», αλλά επιλέξαμε να τονίσουμε το στοιχείο της προσπάθειας της Άννας να σώσει τη ζωή της. Επιπλέον, η λέξη «απόπειρα» εξελίσσει μια θεματική γύρω από την αυτοκτονία, διατηρώντας την ουσία του τίτλου.

Η φωνή της Άννας

– Η Άννα αποκτά φωνή στο έργο ή προβάλλονται οι φωνές γύρω της;

Μαρία Βαρνακκίδου: Η Άννα δεν έχει μία σταθερή φωνή, αλλά αποκτά πολλές διαφορετικές φωνές μέσω των άλλων χαρακτήρων που την περιγράφουν. Αν και παρουσιάζεται μέσα από τις απόψεις των άλλων, παραμένει μια ανοιχτή και πλούσια προσωπικότητα, η οποία δεν μπορεί να επιβεβαιώσει την αλήθεια της από μόνη της.

Η Άννα ως καθρέφτης της κοινωνίας

– Πώς αξιοποιείτε την Άννα ως «όχημα» για την κατανόηση της κοινωνίας;

Κύρος Παπαβασιλείου: Η Άννα είναι ο καθένας και ο κανένας. Είναι ο «κοινός άνθρωπος» και ο ξένος. Με αυτές τις ποικιλόμορφες ταυτότητες, εξερευνά και παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα της κοινωνίας μας, ενώ η θραυσματικότητα που την χαρακτηρίζει αντικατοπτρίζει την αποσπασματικότητα των σύγχρονων ζωών μας.

Δημιουργική διαδικασία και συνεργασία

– Πώς διαχειριστήκατε τις «ανοιχτές» φωνές του έργου;

Μαρία Βαρνακκίδου: Η διαδικασία ήταν συνεργατική και βασίστηκε σε αυτοσχεδιασμούς. Δουλέψαμε για έναν μήνα, αναζητώντας τις φυσικές και συναισθηματικές εκφράσεις των ηθοποιών. Δημιουργήσαμε έναν κόσμο όπου οι ηθοποιοί μπορούσαν να πειραματιστούν, εστιάζοντας όχι μόνο στο κείμενο αλλά και στη σωματικότητα και τη δυναμική του χώρου.

Μετάφραση και δραματουργία

– Ποια ήταν η αίσθηση σας κατά την πρώτη επαφή με το έργο;

Κύρος Παπαβασιλείου: Είδα ένα έργο γεμάτο προκλήσεις, με μια σύγχρονη ποιητική και δομή που με ενθουσίασε. Η μετάφραση απαιτεί πιστότητα στο ύφος και το νόημα του πρωτότυπου, αν και πάντα υπάρχει ένα επίπεδο α-μεταφραστότητας που αναγκάζει τον μεταφραστή να προσαρμόσει το κείμενο στα ελληνικά.

Ο ρόλος της τεχνολογίας στο θέατρο

– Πώς επηρεάζει η τεχνολογία την παράσταση;

Μαρία Βαρνακκίδου: Ζούμε σε μια εποχή υπερπληροφόρησης. Το έργο βυθίζει τον θεατή σε αυτή την πραγματικότητα, δείχνοντας πώς η αλήθεια της ανθρώπινης ύπαρξης χάνεται. Γι’ αυτό, μας φάνηκε σημαντικό να μην χρησιμοποιήσουμε κάμερες ή κινητά επί σκηνής, εστιάζοντας στον οπτικό και ακουστικό διάλογο μεταξύ των ηθοποιών και του κοινού.

Το χιούμορ του έργου

– Ποιο είναι το ύφος του χιούμορ στο κείμενο;

Κύρος Παπαβασιλείου: Το χιούμορ είναι λεπτό και κυνικό, εμφανίζεται σε σοβαρές στιγμές και προσθέτει βάθος στην αφήγηση, δημιουργώντας μια αντίστιξη που ενισχύει τα συναισθήματα.

Ο σκηνικός κόσμος του έργου

– Πώς περιγράφετε τον σκηνικό κόσμο στο Θέατρο Θησείον;

Μαρία Βαρνακκίδου: Η μεταφορά της παράστασης θα είναι άκρως ενδιαφέρουσα. Στο Θέατρο Θησείον, η παλέτα του σκηνικού θα είναι τελείως διαφορετική από αυτή της Κύπρου. Δημιουργούμε έναν «χώρο αναμονής» σε ένα κατεστραμμένο αεροδρόμιο με ανθρώπους που περιμένουν να δουν την Άννα, παρέχοντας τη δυνατότητα στον θεατή να αλληλεπιδράσει με την ατμόσφαιρα και την ιστορία.

– Τι σκηνή σας αγγίζει περισσότερο;

Κύρος Παπαβασιλείου: Ορισμένες σκηνές έχουν βαθύ συναισθηματικό βάθος και καταφέρνουν να αναδείξουν την κορύφωση του έργου. Αν και όλες οι σκηνές έχουν τη δική τους σημασία, υπάρχει μια έντονη κλιμάκωση που εκφράζεται μέσω συγκεκριμένων θεατρικών στιγμών.