Μια Εξερεύνηση στο Έργο του Λεός Καράξ

Ο διαγωνισμός αφορά την προβολή της ταινίας στο θερινό Κάρμεν, στις 20.45.

Ο Λεός Καράξ, ο διάσημος Γάλλος σκηνοθέτης, γνωστός για την αξέχαστη παρουσία του στους κύκλους των κριτικών και των σινεφίλ, επιστρέφει με το νέο αυτοβιογραφικό φιλμ του, το οποίο ανασυνθέτει μια εντυπωσιακή καριέρα 40 χρόνων. Αυτή η ταινία αποτελεί ένα μεσαίου μήκους κινηματογραφικό δοκίμιο που εξερευνά την εξουσία, την πολιτική και τη διαδικασία δημιουργίας εικόνων. Είναι ταυτόχρονα μια ιδιότυπη αυτοπροσωπογραφία του σκηνοθέτη, η οποία αναφέρεται σε βιώματα και επιρροές του, καθώς και ένα φόρο τιμής στον ύστερο Ζαν-Λικ Γκοντάρ.

Προβολή και Πρεμιέρα

Η ταινία Δεν είμαι εγώ έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών και αποτέλεσε την ταινία λήξης του 13ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας, κερδίζοντας το ενδιαφέρον του κοινού και των κριτικών.

Υπόθεση και Δημιουργική Ιδέα

Ο Λεός Καράξ, γνωστός για ταινίες-φετίχ όπως Εραστές της γέφυρας, Holy Motors και Annette, παρουσιάζει μια μαυρόασπρη ταινία-έκπληξη διάρκειας 42 λεπτών, η οποία προβάλλεται στις Κάννες. Το έργο του αποτελεί ένα κινηματογραφικό δοκίμιο γκονταρικού ύφους που αναλύει το έργο του, το παρελθόν και το μέλλον του κινηματογράφου, καθώς και τον σύγχρονο πολιτισμό.

Αυτοαναφορική και αταξινόμητη, η ταινία έχει σχεδιαστεί ως μέρος μιας έκθεσης για τον Καράξ στο Κέντρο Πομπιντού, όπου οι υπεύθυνοι του χώρου τον είχαν καλέσει να απαντήσει οπτικοακουστικά στην ερώτηση: «Πού βρίσκεσαι, Λεός Καράξ;» Παρόλο που η έκθεση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, ο σκηνοθέτης αποφάσισε να απαντήσει με ένα κινηματογραφικό δοκίμιο που εξετάζει την εξουσία, την πολιτική και τη δημιουργία εικόνας, αποτίνοντας φόρο τιμής στον ύστερο Γκοντάρ.

Η ταινία χρησιμοποιεί αρχειακό υλικό από ταινίες και πολιτικά γεγονότα, οικογενειακά άλμπουμ, home videos και τις νεανικές επιρροές του Καράξ. Με μια πένα που άλλοτε είναι δεικτική και άλλοτε κρυπτική, η συνθέτης της εικόνας φέρνει στη ζωή μια εμπνευσμένη και ενορχηστρωμένη οπτική αφήγηση.

Η ταινία, που περιλαμβάνει αποσπάσματα (και) από το δικό του σινεμά, είναι μια παιχνιδιάρικη, λοξή αλλά και ειλικρινά στοχαστική εξερεύνηση που ενσωματώνει την καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία. Ο Καράξ υποστηρίζει ότι ο υπερθεαματικός σύγχρονος κόσμος των εικόνων μπορεί να μας τυφλώσει απέναντι στους κινδύνους του φασισμού, αλλά και να μας αποκαλύψει σημάδια ομορφιάς στην καθημερινότητά μας. Στην ταινία εμφανίζονται αγαπημένοι του ηθοποιοί, καθώς και αμφιλεγόμενες πολιτικές προσωπικότητες, όπως ο Τράμπ, ο Άσαντ και ο Νετανιάχου.

Ο ίδιος ο Καράξ περιγράφει την ταινία ως «ένα πορτραίτο του εαυτού μου χωρίς καθρέφτη. Ιδωμένο από πίσω. Επιστρέφω σε παλιούς φίλους, σε παλιές αγάπες, σε συνεργάτες. Στην κόρη μου. Στα σκυλιά μου. Σε όλους όσους μου πρόσφεραν μία πρόσκληση για ένα ταξίδι… Στοχαστές, αντιστασιακούς, καλλιτέχνες. Σε όλους όσους δημιούργησαν το έδαφος ώστε ένα νέο νησί να αναδυθεί από τη θάλασσα, όπου δεν εφαρμόζονται γελοίοι κανόνες αλλά μπορείς να αναπνεύσεις…».

Η ταινία αυτή είναι μια μοναδική καταβύθιση στο μυαλό του Λεός Καράξ, μια εκκεντρική και απόλυτα προσωπική δημιουργία, φτιαγμένη αποκλειστικά για τη μεγάλη οθόνη.

Ταυτότητα Ταινίας

• Σκηνοθεσία / Σενάριο: Λεός Καράξ
• Έτος παραγωγής: Γαλλία
• Χώρα παραγωγής: 2024
• Διάρκεια: 41‘

– Πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών
– Ταινία λήξης του 13ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας.